nieuws uit Kpando

De weken in Kpando vliegen voorbij en het internetcafé bezoeken, is precies toch iets dat veel te vaak wordt uitgesteld… Misschien ligt het aan de afstand? :) (500m ofzo)

Onze week bijles geven aan de kindjes in Gadza en Dzoanti, was erg goed meegevallen. Ongelooflijk hoe deze kapoenen zo snel zoveel voor je gaan betekenen. In het begin was het even zoeken naar een juiste aanpak en methode die zowel voor onze als voor de Afrikaanse cultuur paste. Uiteindelijk was het een hele succeservaring om zowel binnen als buiten les te kunnen geven: schrijven in het zand, Engelse liedjes aanleren, educatieve spelletjes, met de hele groep rond de parachute, trakteren met koekjes,… Ons oorspronkelijk doel ‘de achterstand bij deze kinderen proberen bij te werken’ is geëvolueerd naar iets veel waardevoller: deze groep aandacht geven en het positieve welbevinden bevorderen. Dit en een band met deze kinderen en leerkrachten opbouwen betekende echt meer voor ons dan we ooit konden verwachten.

Na die week besloten we om meer voor deze scholen te doen. Samen met Charles (pastoor van het dorp en secretaris van Tsatsaboli foundation), stelden we de chief van Gadza voor om zijn schooltje te schilderen. Ze waren blij verrast en we werden hartelijk bedankt met een rijk gevulde mand met kokosnoten, ananassen en bananen.

De week gingen we samen met Foli (schilder van Tsatsaboli) en enkele vrijwillige jongens uit de buurt, aan de slag. Het was meer werk dan we verwacht hadden: materiaal kopen, de muren afschuren, grondlaag aanbrengen, tweede grondlaag, omtreklijnen in krijt tekenen, “inkleuren” van onze kunstwerkjes tot onszelf te ontverven met Terpentijn. We schilderden het alfabet, cijfers, een groeimeter en enkele leuke tekeningen. We kunnen het niet ontkennen, we zijn trots op onszelf! :)

Ondertussen hebben we, na een zalige leaving party, ook afscheid moeten nemen van Angie en Elke. Lieve jovo’s, we are looking forward to meet you again in Belgium!

Vorig weekend (het weekend nadien dus), trokken we er even op uit: zon, zee, strand, palmbomen, rust… Een weekendje relaxen in Keta maakte ons helemaal klaar om er terug in te vliegen! En dat deden we...

Er restte ons nog één week vakantie voor we in het schooltje buitengewoon onderwijs konden beginnen. Daarom besloten we een handje te helpen in het weeshuis ‘Missahoe childrens home’. De eerste dag werden we door enkele kinderen rond geleid op het gezellige domein en het aangrenzende Montessori schooltje. De volgende dag gingen we direct aan de slag: helpen met het ontbijt, les geven, spelletjes tijdens de pauze, trakteren met koekjes, … . Elke dag leek wel de leukste. :) Het was echt geweldig om stap voor stap het weeshuis en de kinderen te leren kennen, dingen uit te proberen en hen gelukkig te maken. Verbazend hoe snel dit alles snel vertrouwd wordt en hoeveel deze kleine deugenieten voor je gaan betekenen. Vrijdag was geen “vaarwel”, maar een “tot snel”! Nog voor we vertrekken willen we een bezoekje plannen om iedereen terug te zien, dag te zeggen en hen iets te schenken.

In de namiddagen hebben we ook niet stilgezeten. We werkten onze schilderwerken in Gadza af, ontdekten nieuwe gezellige binnenweggetjes, kregen de kans om eens een kijkje te nemen in een local bakkerijtje, gingen we naar Hohoe om een fiets te kopen, bereiden we met behulp van de boys onze activiteiten voor en werkten we onze bankjes af voor het arme schooltje van de coach. Morgen, maandag, trekken we opnieuw met de boot naar het schooltje van de coach om onze bankjes in elkaar te zetten. Druk druk druk, maar we genieten van elk moment!

Lieve groetjes aan iedereen in België! Hopelijk laten we deze keer sneller van ons horen… Zo niet, kan je ons, maandag 26 mei gepakt, gezakt, gezond en wel in Zaventem terug vinden. :)