De weken in Kpando vliegen voorbij en het internetcafé bezoeken, is precies toch iets dat veel te vaak wordt uitgesteld… Misschien ligt het aan de afstand? :) (500m ofzo)
Onze week bijles geven aan de kindjes in Gadza en Dzoanti, was erg goed meegevallen. Ongelooflijk hoe deze kapoenen zo snel zoveel voor je gaan betekenen. In het begin was het even zoeken naar een juiste aanpak en methode die zowel voor onze als voor de Afrikaanse cultuur paste. Uiteindelijk was het een hele succeservaring om zowel binnen als buiten les te kunnen geven: schrijven in het zand, Engelse liedjes aanleren, educatieve spelletjes, met de hele groep rond de parachute, trakteren met koekjes,… Ons oorspronkelijk doel ‘de achterstand bij deze kinderen proberen bij te werken’ is geëvolueerd naar iets veel waardevoller: deze groep aandacht geven en het positieve welbevinden bevorderen. Dit en een band met deze kinderen en leerkrachten opbouwen betekende echt meer voor ons dan we ooit konden verwachten.
Na die week besloten we om meer voor deze scholen te doen. Samen met Charles (pastoor van het dorp en secretaris van Tsatsaboli foundation), stelden we de chief van Gadza voor om zijn schooltje te schilderen. Ze waren blij verrast en we werden hartelijk bedankt met een rijk gevulde mand met kokosnoten, ananassen en bananen.
De week gingen we samen met Foli (schilder van Tsatsaboli) en enkele vrijwillige jongens uit de buurt, aan de slag. Het was meer werk dan we verwacht hadden: materiaal kopen, de muren afschuren, grondlaag aanbrengen, tweede grondlaag, omtreklijnen in krijt tekenen, “inkleuren” van onze kunstwerkjes tot onszelf te ontverven met Terpentijn. We schilderden het alfabet, cijfers, een groeimeter en enkele leuke tekeningen. We kunnen het niet ontkennen, we zijn trots op onszelf! :)
Ondertussen hebben we, na een zalige leaving party, ook afscheid moeten nemen van Angie en Elke. Lieve jovo’s, we are looking forward to meet you again in Belgium!
Vorig weekend (het weekend nadien dus), trokken we er even op uit: zon, zee, strand, palmbomen, rust… Een weekendje relaxen in Keta maakte ons helemaal klaar om er terug in te vliegen! En dat deden we...
Er restte ons nog één week vakantie voor we in het schooltje buitengewoon onderwijs konden beginnen. Daarom besloten we een handje te helpen in het weeshuis ‘Missahoe childrens home’. De eerste dag werden we door enkele kinderen rond geleid op het gezellige domein en het aangrenzende Montessori schooltje. De volgende dag gingen we direct aan de slag: helpen met het ontbijt, les geven, spelletjes tijdens de pauze, trakteren met koekjes, … . Elke dag leek wel de leukste. :) Het was echt geweldig om stap voor stap het weeshuis en de kinderen te leren kennen, dingen uit te proberen en hen gelukkig te maken. Verbazend hoe snel dit alles snel vertrouwd wordt en hoeveel deze kleine deugenieten voor je gaan betekenen. Vrijdag was geen “vaarwel”, maar een “tot snel”! Nog voor we vertrekken willen we een bezoekje plannen om iedereen terug te zien, dag te zeggen en hen iets te schenken.
In de namiddagen hebben we ook niet stilgezeten. We werkten onze schilderwerken in Gadza af, ontdekten nieuwe gezellige binnenweggetjes, kregen de kans om eens een kijkje te nemen in een local bakkerijtje, gingen we naar Hohoe om een fiets te kopen, bereiden we met behulp van de boys onze activiteiten voor en werkten we onze bankjes af voor het arme schooltje van de coach. Morgen, maandag, trekken we opnieuw met de boot naar het schooltje van de coach om onze bankjes in elkaar te zetten. Druk druk druk, maar we genieten van elk moment!
Lieve groetjes aan iedereen in België! Hopelijk laten we deze keer sneller van ons horen… Zo niet, kan je ons, maandag 26 mei gepakt, gezakt, gezond en wel in Zaventem terug vinden. :)
zondag 10 mei 2009
woensdag 22 april 2009
Hellow allerliefste jovos
Time flies… Pasen vieren in Afrika was echt geweldig! Vier dagen feesten in het dorp, met de hele bende voor Charles zijn huis dineren, .. . Maandag sloten we het feesten af met een drum festival. Door en door nat shaken met een hele bende in een bobo ( Afrikaans dansen in een kring)… zalig!!
Tussen al onze feestjes door werden we door Franklin, een vriend van Foli uitgenodigd op zijn huwelijk. Het lange wachten op de goedkeuring van de bruidsschat, op het heetste moment van de dag, was in ieder geval de moeite waard. De mooie Afrikaanse kledij, gezellige muziek, de hapjes en drankjes … Wel grappig dat iedereen een bodempje alcoholvrije champagne kreeg uit hezelfde glas. Als dank gaven we het prachtige paar, verlegen, een Afrikaans beeldje.
De rest van de week bereidden we onze bijlessen voor en begonnen we aan one taak voor school.
Donderdag vertrokken we naar Ada Foah om twee daagjes te genieten van het prachtige strand en de palmbomen … Helaas is dit tripje letterlijk en figuurlijk in het water gevallen. (remember rainseason) We besloten dan om verder te rijden naar Accra. Onderweg werden we enkele keren tegengehouden door de politie. Tot Mister Key uiteindelijk werd gearresteerd wegens ‘onverantwoord rijgedrag’. ONZIN! De politie wou gewoon een centje bijverdienen.en nam zijn rijbewijs af.Na een uurtje smeken en zielig doen mochten we uiteindelijk toch verder, met het rijbewijs in onze handen en al ons geld nog in onze zakken.
In Accra aangekomen zijn we tevergeefs op zoek gegaan naar een slaapplaats. Uitendelijk hebben we besloten om, diezelfde dag, toch maar terug naar huis te vertrekken. Maar niet voor we een pizza gegeten hadden. Ook voor de uitgeputte Mister Key was dit een opkikkertje!
Dit weekend hebben we wat sportiever aangepakt door met ons tweetjes te gaan joggen.Wel grappig om door de hele tsatsaboli voetbalploeg verbaasd aangestaard en aangemoedigd te worden om 5u 45 in de ochtend.
Morgen doen we een tweede poging.
Maandag zijn we eindelijk begonnen bijles te geven aan de kindjes van Godza en DzoantiHet aantal kinderen dat gekomen was, was echt een succes. 65 in total! Edith testte kort een voor een de beginsituatie van de kinderen, terwijl de anderen onder begeleiding van Geertrui al spelend het tellen oefenden met blokken. Wel vermoeiend met zoveel kinderen in zo een klein lokaal te werken. . Even vermelden: het is enorm knap dat de leerkrachten hier tijdens hun verlof tijd voor willen maken. We willen hen zeker nog bedanken voor hun extra inspanningen.
De volgende dag organiseerden we vanuit de beginsituatie van de kinderen activiteiten. Voor vele kinderen was dit echt een verrijking. Toch willen we door enkele aanpassingen te doen, proberen hier nog meer uit te halen.
Hopelijk lukt het ons om toch voor enkele kinderen een verschil te maken.
Lieve groetjes van jullie eve novvis in Ghana (2 vrienden)
Tussen al onze feestjes door werden we door Franklin, een vriend van Foli uitgenodigd op zijn huwelijk. Het lange wachten op de goedkeuring van de bruidsschat, op het heetste moment van de dag, was in ieder geval de moeite waard. De mooie Afrikaanse kledij, gezellige muziek, de hapjes en drankjes … Wel grappig dat iedereen een bodempje alcoholvrije champagne kreeg uit hezelfde glas. Als dank gaven we het prachtige paar, verlegen, een Afrikaans beeldje.
De rest van de week bereidden we onze bijlessen voor en begonnen we aan one taak voor school.
Donderdag vertrokken we naar Ada Foah om twee daagjes te genieten van het prachtige strand en de palmbomen … Helaas is dit tripje letterlijk en figuurlijk in het water gevallen. (remember rainseason) We besloten dan om verder te rijden naar Accra. Onderweg werden we enkele keren tegengehouden door de politie. Tot Mister Key uiteindelijk werd gearresteerd wegens ‘onverantwoord rijgedrag’. ONZIN! De politie wou gewoon een centje bijverdienen.en nam zijn rijbewijs af.Na een uurtje smeken en zielig doen mochten we uiteindelijk toch verder, met het rijbewijs in onze handen en al ons geld nog in onze zakken.
In Accra aangekomen zijn we tevergeefs op zoek gegaan naar een slaapplaats. Uitendelijk hebben we besloten om, diezelfde dag, toch maar terug naar huis te vertrekken. Maar niet voor we een pizza gegeten hadden. Ook voor de uitgeputte Mister Key was dit een opkikkertje!
Dit weekend hebben we wat sportiever aangepakt door met ons tweetjes te gaan joggen.Wel grappig om door de hele tsatsaboli voetbalploeg verbaasd aangestaard en aangemoedigd te worden om 5u 45 in de ochtend.
Morgen doen we een tweede poging.
Maandag zijn we eindelijk begonnen bijles te geven aan de kindjes van Godza en DzoantiHet aantal kinderen dat gekomen was, was echt een succes. 65 in total! Edith testte kort een voor een de beginsituatie van de kinderen, terwijl de anderen onder begeleiding van Geertrui al spelend het tellen oefenden met blokken. Wel vermoeiend met zoveel kinderen in zo een klein lokaal te werken. . Even vermelden: het is enorm knap dat de leerkrachten hier tijdens hun verlof tijd voor willen maken. We willen hen zeker nog bedanken voor hun extra inspanningen.
De volgende dag organiseerden we vanuit de beginsituatie van de kinderen activiteiten. Voor vele kinderen was dit echt een verrijking. Toch willen we door enkele aanpassingen te doen, proberen hier nog meer uit te halen.
Hopelijk lukt het ons om toch voor enkele kinderen een verschil te maken.
Lieve groetjes van jullie eve novvis in Ghana (2 vrienden)
vrijdag 10 april 2009
Gelukkige Goede Vrijdag!
Hier zijn we weer met een live verslag vanuit Kpando.
Vorige week donderdag werden we door de pastor Charles, meegenomen naar de chief van Agbenoxoe, de queen en de dorpoudsten. We warden hartelijk ontvangen met een hele fruitschaal en palmwijn dat we dronken uit kalabassen. Als danken gaven we hem (volgens de traditie) twee flessen sterke drank. Waaronder het ook door ons reeds geliefde drankje: Kasaprico.
Daarna bezochten we nog 2 scholen: Godja en Zoandi. Uit ons gesprek met de leerkrachten konden we afleiden dat er heel wat leerlingen waren die de verplichte basisleerstof absoluut nog niet beheersten. We spraken af dat we de 1e week van de vakantie bijles zullen geven aan de kleuters en leerlingen van het 1e leerjaar. -> Leuk leuk!
De volgende dag nam de coach van het voetbalteam van Tsatsaboli, ons mee naar zijn schooltje. Via hobbelige zandweggetjes langs lemen hutjes en een boottochtje over het Volta meer, kwamen we aan een sober schooltje op een klein eiland. Het was nog maar de 2e keer dat dit door jovo’s bezocht werd. We werden hartelijk ontvangen en rondgeleid door de leerkrachten, enkele ouders en nieuwsgierige kinderen. Deze school heeft bijna echt niets: Twee grote rieten daken op houten palen die door een krijtbord in verschillende klassen verdeeld word. Alleen de oudste klassen hebben bankjes. Samen met de andere 2 jovo’s willen we dit schooltje graag steunen: bankjes voor alle klassen en meer didactisch materiaal! Diezelfde dag maakten we nog een afspraak bij de ‘woodman’ voor onze bestelling. Nadien namen we afscheid van jovo Marian. Zij trekt nog enkele dagen verder Afrika in om nog andere studenten te bezoeken. Hopelijk zien we haar ooit nog eens in Belgium.
Zaterdag was een gezellig uitstapdagje met ons tweetjes. In de voormiddag nam mister Key ons mee naar de grootste natuurlijke carwash ter wereld “Toko” aan het Volta Meer. Terwijl de jongens ijverig het Tsatsaboli-busje wasten, werden wij rondgeleid langs de auto’s, vissersbootjes, wassende vrouwen, badende kinderen, viskraampjes, boten bouwers,… Zalig! In de namiddag redden we met mister Key en Foli verder maar de bead factory dicht bij Accra. Prachtig, al die verschillende gekleurde kralen. Verrassend hoe ze dit allemaal maken van kapotte oude flessen. -> Lang leve de recyclage!!
Op de terugweg namen we nog een kleine proefpauze bij een kokosnotenkraam. Er ging een nieuwe wereld voor ons open toen we ontdekten hoe het komt dat een kokosnoot bruin is bij ons. Weten jullie het? :)
We sloten de week af met een spetterend performance tijdens de Palmzondagmis. Aangemoedigd door een wild publiek zongen we samen met Angie en Elke enkele "heilige belgische liederen". Na lang nadenken kwamen we op ”De wereld is een toverbal” en “Sing Halleloeja”. Iemand al een ideetje voor volgende week? (Graag titel + volledige tekst in ‘reactie’! dank u)
Enkele onweersbuien, elektriciteitspannes en gesloten internetcafes later, is het al Goede Vrijdag. De tijd vliegt hier in het prachtige Ghana seg!
Deze week zijn we 3 dagen in de school buitengewoon onderwijs voor kinderen met mentale achterstand gaan observeren. We hebben hen ook een handje geholpen op het veld met yam planten en al zelf een lesje gegeven. Daarna hebben we onze bijlessen voor in de vakantie al wat voorbereid. -> Wat uitmonde tot een hueze knutselactiviteit, toen de amibo’s ons lamineertoestel ontdekten. Zalig om jong en oud zo betrokken aan het werk te zien!
Verder hebben we ook onze fietsjes ontdekt en sjeezen we nu puffend maar super gelukkig, heuvel op en af door het zonnetje. -> Verwonderde blikken en zwaaiende Amibo’s verzekerd :)
Ondertussen zijn wij al helemaal voorbereid voor het weekend. We kregen gisteren alle 4 de slappelach toen we tijdens de mis voor het laatste avondmaal al bidden elkaars voeten moesten wassen. Hihi Gelukkig kan de pastor daar wel tegen. Lieve groetjes aan iedereen en geniet van de feestdagen!
Vorige week donderdag werden we door de pastor Charles, meegenomen naar de chief van Agbenoxoe, de queen en de dorpoudsten. We warden hartelijk ontvangen met een hele fruitschaal en palmwijn dat we dronken uit kalabassen. Als danken gaven we hem (volgens de traditie) twee flessen sterke drank. Waaronder het ook door ons reeds geliefde drankje: Kasaprico.
Daarna bezochten we nog 2 scholen: Godja en Zoandi. Uit ons gesprek met de leerkrachten konden we afleiden dat er heel wat leerlingen waren die de verplichte basisleerstof absoluut nog niet beheersten. We spraken af dat we de 1e week van de vakantie bijles zullen geven aan de kleuters en leerlingen van het 1e leerjaar. -> Leuk leuk!
De volgende dag nam de coach van het voetbalteam van Tsatsaboli, ons mee naar zijn schooltje. Via hobbelige zandweggetjes langs lemen hutjes en een boottochtje over het Volta meer, kwamen we aan een sober schooltje op een klein eiland. Het was nog maar de 2e keer dat dit door jovo’s bezocht werd. We werden hartelijk ontvangen en rondgeleid door de leerkrachten, enkele ouders en nieuwsgierige kinderen. Deze school heeft bijna echt niets: Twee grote rieten daken op houten palen die door een krijtbord in verschillende klassen verdeeld word. Alleen de oudste klassen hebben bankjes. Samen met de andere 2 jovo’s willen we dit schooltje graag steunen: bankjes voor alle klassen en meer didactisch materiaal! Diezelfde dag maakten we nog een afspraak bij de ‘woodman’ voor onze bestelling. Nadien namen we afscheid van jovo Marian. Zij trekt nog enkele dagen verder Afrika in om nog andere studenten te bezoeken. Hopelijk zien we haar ooit nog eens in Belgium.
Zaterdag was een gezellig uitstapdagje met ons tweetjes. In de voormiddag nam mister Key ons mee naar de grootste natuurlijke carwash ter wereld “Toko” aan het Volta Meer. Terwijl de jongens ijverig het Tsatsaboli-busje wasten, werden wij rondgeleid langs de auto’s, vissersbootjes, wassende vrouwen, badende kinderen, viskraampjes, boten bouwers,… Zalig! In de namiddag redden we met mister Key en Foli verder maar de bead factory dicht bij Accra. Prachtig, al die verschillende gekleurde kralen. Verrassend hoe ze dit allemaal maken van kapotte oude flessen. -> Lang leve de recyclage!!
Op de terugweg namen we nog een kleine proefpauze bij een kokosnotenkraam. Er ging een nieuwe wereld voor ons open toen we ontdekten hoe het komt dat een kokosnoot bruin is bij ons. Weten jullie het? :)
We sloten de week af met een spetterend performance tijdens de Palmzondagmis. Aangemoedigd door een wild publiek zongen we samen met Angie en Elke enkele "heilige belgische liederen". Na lang nadenken kwamen we op ”De wereld is een toverbal” en “Sing Halleloeja”. Iemand al een ideetje voor volgende week? (Graag titel + volledige tekst in ‘reactie’! dank u)
Enkele onweersbuien, elektriciteitspannes en gesloten internetcafes later, is het al Goede Vrijdag. De tijd vliegt hier in het prachtige Ghana seg!
Deze week zijn we 3 dagen in de school buitengewoon onderwijs voor kinderen met mentale achterstand gaan observeren. We hebben hen ook een handje geholpen op het veld met yam planten en al zelf een lesje gegeven. Daarna hebben we onze bijlessen voor in de vakantie al wat voorbereid. -> Wat uitmonde tot een hueze knutselactiviteit, toen de amibo’s ons lamineertoestel ontdekten. Zalig om jong en oud zo betrokken aan het werk te zien!
Verder hebben we ook onze fietsjes ontdekt en sjeezen we nu puffend maar super gelukkig, heuvel op en af door het zonnetje. -> Verwonderde blikken en zwaaiende Amibo’s verzekerd :)
Ondertussen zijn wij al helemaal voorbereid voor het weekend. We kregen gisteren alle 4 de slappelach toen we tijdens de mis voor het laatste avondmaal al bidden elkaars voeten moesten wassen. Hihi Gelukkig kan de pastor daar wel tegen. Lieve groetjes aan iedereen en geniet van de feestdagen!
donderdag 2 april 2009
wednesday 1 April (en dit is geen grapje)
Een berichtje van op ons terrasje in Kpando…
Met ons gaat alles goed. We zijn het warme weer bijna gewoon. Dankzij de regen en een briesje af en toe is het erg aangenaam om buiten te vertoeven. Van regen gesproken: de laatste nachten hebben we zeer veel zware regenbuien gehad -> genoeg om te douchen de eerste weken :)
Zondag zijn we voor het eerst naar een mis gegaan in Afrika. Echt zalig, samen zingen en dansen in open lucht onder begeleiding van een zangeres en een groepje muzikanten. Er was zelfs een echte drummer met drumstel (Jep jep Rien, dat zou je bij ons ook zeker wel willen hé)! Daarna werden wij door de Pastoor (= Charles, secretaris van Tsatsaboli) aan iedereen voorgesteld.
In de namiddag werden we door de coach uitgenodigd voor onze Welcome-match. Het was aangenaam vertoeven tussen alle Afrikaanse hutjes rond het veld.
’s Avonds speelden we samen met onze huisgenootjes, Angie, Elke en de jongens uit de buurt het spelletje ‘hide and seek’. Echt spannend, onze omgeving verkennen in het donker.
Maandag zijn we enkele scholen gaan bezoeken: Agbenoxoe, Fesi, Continental school, community inclusive special school (= buitengewoon onderwijs) en Donemdei. We waren aangenaam verrast door het warme ontvangst. We willen onze beide vooropleidingen en onze huidige te combineren. Daarom willen we onze tijd eerlijk verdelen: waarschijnlijk drie dagen in de week in de speciale school staan. Een hele uitdaging … De andere twee dagen willen we observeren en tips geven naar zorg binnen gewoon onderwijs (zowel kleuter als lager onderwijs). Zo vullen we elkaar aan en hebben we meer kansen om te leren.
We hebben de dag verder gezet met een tripje naar Ho, waar we geld gingen wisselen. Ondertussen konden we lekker genieten van Afrika: het uitzicht, de warmte, de hobbelige weg, de lemen hutjes met strooien dakjes, de kinderen aan de waterput, de prachtig gekleurde bloemen, de overvolle vrachtwagens, de kleine kraampjes aan de kant van de weg, de heel luid staande muziek, … zalig gewoon!
’s Avonds werden we verrast door de leerkracht van Angie en Elke, die hier een paar daagjes kwam logeren. (Oproep aan alle leerkrachten van KdG: als je op zoek bent naar een warme, gezellige en uitdagend stageplaats om te bezoeken: this is the place to be! ;))
Op dinsdag zijn we gaan observeren in het eerste leerjaar in Agbenoxoe. We genoten met volle teugen van een les wiskunde, Engels en schrift. Het begon al meteen te kriebelen om aan de slag te gaan. Toen de leerkracht een halfuurtje de klas uit was, grepen we dan ook meteen de kans om samen met de kinderen enkele educatieve spelletjes te spelen. Echt kei tof!!
Na onze heerlijke lunch gingen we met de andere jovo’s (= blanke in het Ewe) naar het marktje in Kpandu. We konden de verleiding aan de Afrikaanse fabrics (stoffen) niet weerstaan en kochten meteen enkele yards.
Vandaag wilden we in het 6de leerjaar gaan kijken in Fesi, naar hoe ze een slechthorende leerling begeleiden. Helaas was de leerkracht op ‘reis’ (hmm) en hadden de andere klassen examens. Dan zijn we maar gaan kijken in de kindergarden. Dit viel een beetje tegen: er werd geen materiaal gebruikt en alles werd zeer eentonig opnieuw en opnieuw herhaald. (geeuw)
Gelukkig werden we helemaal opgebeurd door de lekkere lunch, die we voor de eerste keer buiten hebben gegeten. :)
Onze planning voor de volgende dagen zijn: bezoek aan de chief, een kijkje nemen in ‘public schools’, en dit weekend gaan we een klein uitstapje doen.
We houden jullie op de hoogte van de verdere avonturen!
Veel liefs van de nog niet verbrande, maar toch nog witte jovo’s.
Met ons gaat alles goed. We zijn het warme weer bijna gewoon. Dankzij de regen en een briesje af en toe is het erg aangenaam om buiten te vertoeven. Van regen gesproken: de laatste nachten hebben we zeer veel zware regenbuien gehad -> genoeg om te douchen de eerste weken :)
Zondag zijn we voor het eerst naar een mis gegaan in Afrika. Echt zalig, samen zingen en dansen in open lucht onder begeleiding van een zangeres en een groepje muzikanten. Er was zelfs een echte drummer met drumstel (Jep jep Rien, dat zou je bij ons ook zeker wel willen hé)! Daarna werden wij door de Pastoor (= Charles, secretaris van Tsatsaboli) aan iedereen voorgesteld.
In de namiddag werden we door de coach uitgenodigd voor onze Welcome-match. Het was aangenaam vertoeven tussen alle Afrikaanse hutjes rond het veld.
’s Avonds speelden we samen met onze huisgenootjes, Angie, Elke en de jongens uit de buurt het spelletje ‘hide and seek’. Echt spannend, onze omgeving verkennen in het donker.
Maandag zijn we enkele scholen gaan bezoeken: Agbenoxoe, Fesi, Continental school, community inclusive special school (= buitengewoon onderwijs) en Donemdei. We waren aangenaam verrast door het warme ontvangst. We willen onze beide vooropleidingen en onze huidige te combineren. Daarom willen we onze tijd eerlijk verdelen: waarschijnlijk drie dagen in de week in de speciale school staan. Een hele uitdaging … De andere twee dagen willen we observeren en tips geven naar zorg binnen gewoon onderwijs (zowel kleuter als lager onderwijs). Zo vullen we elkaar aan en hebben we meer kansen om te leren.
We hebben de dag verder gezet met een tripje naar Ho, waar we geld gingen wisselen. Ondertussen konden we lekker genieten van Afrika: het uitzicht, de warmte, de hobbelige weg, de lemen hutjes met strooien dakjes, de kinderen aan de waterput, de prachtig gekleurde bloemen, de overvolle vrachtwagens, de kleine kraampjes aan de kant van de weg, de heel luid staande muziek, … zalig gewoon!
’s Avonds werden we verrast door de leerkracht van Angie en Elke, die hier een paar daagjes kwam logeren. (Oproep aan alle leerkrachten van KdG: als je op zoek bent naar een warme, gezellige en uitdagend stageplaats om te bezoeken: this is the place to be! ;))
Op dinsdag zijn we gaan observeren in het eerste leerjaar in Agbenoxoe. We genoten met volle teugen van een les wiskunde, Engels en schrift. Het begon al meteen te kriebelen om aan de slag te gaan. Toen de leerkracht een halfuurtje de klas uit was, grepen we dan ook meteen de kans om samen met de kinderen enkele educatieve spelletjes te spelen. Echt kei tof!!
Na onze heerlijke lunch gingen we met de andere jovo’s (= blanke in het Ewe) naar het marktje in Kpandu. We konden de verleiding aan de Afrikaanse fabrics (stoffen) niet weerstaan en kochten meteen enkele yards.
Vandaag wilden we in het 6de leerjaar gaan kijken in Fesi, naar hoe ze een slechthorende leerling begeleiden. Helaas was de leerkracht op ‘reis’ (hmm) en hadden de andere klassen examens. Dan zijn we maar gaan kijken in de kindergarden. Dit viel een beetje tegen: er werd geen materiaal gebruikt en alles werd zeer eentonig opnieuw en opnieuw herhaald. (geeuw)
Gelukkig werden we helemaal opgebeurd door de lekkere lunch, die we voor de eerste keer buiten hebben gegeten. :)
Onze planning voor de volgende dagen zijn: bezoek aan de chief, een kijkje nemen in ‘public schools’, en dit weekend gaan we een klein uitstapje doen.
We houden jullie op de hoogte van de verdere avonturen!
Veel liefs van de nog niet verbrande, maar toch nog witte jovo’s.
zaterdag 28 maart 2009
Hoi allemaal!
Een eerste berichtje uit het warme Ghana. Donderdagnacht zijn we aangekomen in Accra waar ze ons al stonden op te wachten. We overnachtten bij een broer van de pastoor, dicht bij de hoofdstad. Een heel erg sympathieke man die ons gisteren de haven heeft getoond; erg indrukwekkend allemaal!
Gisteren avond zijn we aangekomen in de compound. Helemaal overdonderd door de vele indrukken. J De rit van Accra naar Kpando was redelijk lang, maar goed verlopen.
Kort gezegd: er komen heel veel indrukken.op je af, de sfeer is geweldig en alles verloopt.vlot.
Heel veel groetjes (en hopelijk komen mijn berichtjes aan ;))
Edith
Hoi hoi!
Dit berichtje wordt nu live getypt vanuit ons terrasje buiten in Kpando. Lekker fris in de schaduw(=toch warm dus), omringd door enkele Afrikaanse kinderen en jongeren vanuit de buurt. Super gezellig… Vandaag beste lezer en lezeressen, zijn Edith en ik officieel vandaag begonnen aan onze nieuwe leven in Ghana. J
Het was al een heel avontuur voor we veilig en wel gesetteld waren: onze vlucht van Zaventem naar Tripoli en van daaruit verder naar Accra, onze eerste stappen in Ghana, onze eerste overnachting, afscheid nemen van Ellen, Sofie en Sarah tot onze lange rit naar Kpando. In onze nieuwe thuis zie ik het al helemaal zitten. Toen we gisteren aankwamen werden we hartelijk verwelkomd door een gezellige drukke Afrikaanse bende en de andere Belgische meisjes: Elke en Angie.
Het leven hier in Ghana doet me op veel manieren denken aan Zuid- Afrika: het drukke verkeer, het mooie zonnetje, de talrijke (vaak jonge) verkopers aan de kant van de weg, de kleine huisjes, de vreemde Afrikaanse taal,… Mensen die al eens in Zuid-Afrika geweest zijn of die onze blog vorig jaar ’n beetje gevolgd hebben zullen begrijpen wat ik bedoel… J Toch is Ghana helemaal anders. Veel intenser! De Afrikaanse cultuur die in Zuid-Afrika een beetje verdrongen lijkt te worden door de “Westerse beschaving”, bloeit hier helemaal open. Ghana bruist! Ik kan niet wachten om alles te zien, ruiken, proeven en te beleven.
Nogmaals bedankt voor alle lieve briefjes, berichtjes en steun. We denken aan jullie hoor. Jammer dat we geen foto’s bij op onze blog kunnen zetten. Hiervoor zullen jullie helaas moeten wachten tot eind mei.
Tot blogs!
Geertrui x
Als jullie ons willen bereiken:
Tsatsaboli foundation
Zongo east 70
Kpando
Volta Region
GHANA
Edith’s nummer in Ghana: 0204181497
Mijn nummer in Ghana: 0204181496
maandag 23 maart 2009
Dankjewel
De dagen verkorten en onze koffers krijgen meer en meer vorm. Donderdag 26 maart komt langzaam maar zeker dichterbij..
Voor we vertrekken willen we iedereen graag nog ongelooflijk hard bedanken voor alle hulp en steun tijdens de spaghettislag. Het was enorm gezellig om al onze vrienden, familie, kennissen en andere geïnteresseerde in ons project, te mogen ontvangen. Zonder jullie was het nooit zo'n succes geworden! Op deze manier hebben we een mooi bedrag bij elkaar verzameld om mee te nemen naar Ghana.
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=BLWLU_20090306_002Aan ons Risa en aan al mijn maatekes die mij deze zaterdag zo verrast hebben,
dankjewel!! Ik vond het echt ongelooflijk ontroerend dat jullie speciaal voor mij een afscheidsfeestje in elkaar gestoken hebben. Dat zal ik echt nooit vergeten! Dankjewel, ik zal aan jullie denken in het verre zuiden ..
dankjewel!! Ik vond het echt ongelooflijk ontroerend dat jullie speciaal voor mij een afscheidsfeestje in elkaar gestoken hebben. Dat zal ik echt nooit vergeten! Dankjewel, ik zal aan jullie denken in het verre zuiden ..
Via deze blog willen we jullie allen op de hoogte houden van onze avonturen in Ghana. Hopelijk horen we ook af en toe iets van het thuisfront! ;-)
maandag 26 januari 2009
Welkom op onze blog!
Edith en ik zijn 2 afgestudeerde leerkrachten, die dit schooljaar bezig zijn aan een extra specialisatiejaar, nl.: zorgverbreding en buitengewoon onderwijs. Binnen deze opleidingen krijgen wij de kans om een gedeelte van onze werkervaring in het buitenland te lopen. Wij kozen ervoor om deze kans met beide handen te grijpen en willen ons volledig in te zetten voor de schoolkinderen in Agbenoxoe te Ghana.
Daar loopt al enkele jaren verschillende projecten ondersteund door de v.z.w. Tsatsaboli*
. Deze organisatie geeft studenten en professionals uit verschillende landen de kans om hun steentje bij te dragen in Ghana. Binnen deze organisatie willen Edith en ik, vanuit onze opleiding, ons vooral richten op de kinderen met nood aan extra aandacht en zorg. We stelden onze eigen doelstellingen op en bundelen dit binnen ons eigen project: ‘Who cares? – Banaba in Ghana’ dat kinderen met special noden in de kijker wil zetten.
Donderdag 26 maart 2009 vertrekken we naar Ghana waar we o.a. in twee scholen aan de slag zullen gaan. Naast observeren en zelf lesgeven willen we ons ook richten tot het uitwisselen van de kennis en ervaringen tussen beiden partijen. De leerkrachten in Ghana en wij als Belgische studenten, samen in één team.Vanuit onze opleiding zijn we uiteraard erg geïnteresseerd hoe deze kinderen zich voelen in de klas, hoe leerkrachten en klasgenootjes met hen omgaan, hoe ze op school geholpen worden, naar hun thuissituatie en hoe zij thuis met hun “problemen” omgaan.
Bovendien zien we de locatie van ons project – Ghana – als een enorme culturele verrijking.
Ook voor onze latere werkervaring in België is deze buitenlandse stage een meer enorme meerwaarde. Onze samenleving wordt steeds meer en meer gekenmerkt door diversiteit en multiculturaliteit. De verscheidenheid die we aantreffen op straat, in winkels, in de media, op school… wordt alsmaar groter en duidelijker. Iedere mens wordt hier bijna dagelijks mee geconfronteerd. In België vind je meer en meer multiculturele scholen of scholen met een grote diversiteit binnen de klassen. Het is belangrijk dat kinderen al vanaf jonge leeftijd leren kennismaken met de gelijkenissen en verschillen tussen mensen en hen hiermee te leren omgaan. Zo creëer je een gevoel van verbondenheid en respect tegenover deze diversiteit. Verder is het belangrijk dat je als leerkracht diversiteit en multiculturaliteit als een vanzelfsprekendheid integreert in je klaspraktijk.
De ervaring die we in Ghana zullen op doen zal een positieve invloed hebben op onze leerkrachtenstijl. Ons doel is om ieder kind, ondanks eventuele verschillen in cultuur of extra noden, benaderen met respect.
Dit respect is een voorwaarde om zelf het goede voorbeeld te geven aan de kinderen in de klas. Respect is het fundament waarop een multiculturele maatschappij op gebouwd is!
Om ons project te kunnen financieren organiseren wij op 8 maart 2009 een grote spaghettislag in Westmalle. De opbrengst van al onze acties gaan integraal naar de zorg voor kinderen met speciale noden en handicaps in Ghana.
Bent u geïnteresseerd om ons project te steunen?
Dan nodigen we u hartelijk uit om op zondag 8 maart bij ons een overheerlijk bord spaghetti te komen eten!
Zondag 8 maart 2009
Overheerlijke spaghettislag t.v.v. Ghana
Gemeenschapscentrum, Sint-Jozeflei, Westmalle
11.30-14.00
en van
17.00-19.30
De opbrengst van deze spaghettislag gaat integraal naar ons project
voor schoolkinderen in Ghana.
prijs: bolognaise of vegetarisch € 8,
kinderportie € 5
reservatie:
(Reservatie is niet verplicht, maar dit geeft ons meer zicht op het aantal geïnteresseerden.)
Wij zijn nog op zoek naar sponsors om ons financieel te steunen** en/of onze ingrediënten te verzamelen. Als tegenprestatie maken wij voor u reclame via placemats en affiches. Zo kan uw bedrijf of onderneming binnen dit evenement meer naambekendheid maken.
Heeft u nog verder vragen? Aarzel dan niet om ons te mailen!!
Hartelijk bedankt voor uw interesse!
Groetjes,
Geertrui en Edith
Hartelijk bedankt voor uw interesse!
Groetjes,
Geertrui en Edith
* voor meer informatie over v.z.w. Tsatsaboli: http://www.freewebs.com/tsatsaboli/index.htm
** rekeningnummer van 'Who Cares? - banaba in Ghana': 979-5552632-66
Abonneren op:
Posts (Atom)